zeist > column.php?nr=39366&stuurdoor

Column

 
 

Domineesbriefje 98

In het dagelijks leven zul je mij niet veel over God horen. Als theoloog besef ik maar al te goed: spreken over God is spreken over het onzegbare, het onzienbare. Van die paradox proberen we elke zondag in de liturgie een belevenis te maken. Biddend, zingend en in de stilte…
Maar wat geloof ik dan eigenlijk? Kan ik niet gewoon zeggen: in God?
De vraag wordt ook opgeroepen door de jonge schrijver Marieke Lucas Rijneveld (Trouw, Letter & Geest, 2 maart 2019) . ‘Vraagt iemand me nu of ik in God geloof, dan zeg ik geen nee. Dat vind ik dan ook weer zielig, alsof ik iemand kwets. Wie weet zit ie daar op de wolken. Hem helemaal verliezen zou ik niet willen. Ik houd mijn lijntje.’
Ik heb nooit een beeld gehad van God ‘zittend op een wolk’, maar net als Marieke Lucas wil ik God niet verliezen en zoek ik steeds dat lijntje.
Zoals schrijver en theoloog Willem Barnard het zei: ‘Ik weet niet of "God" wel of niet "bestaat". Ik bid tot Hem - is dat niet genoeg?' En zoals hij ook schreef:

Maar als Hij er niet was ...
en Zijn stem was er niet
dan was er van stilte
geen sprake.
Alleen maar van zwijgen
zo hard als graniet
en dat kan je
doodeenzaam maken.
Maar de stilte:
dat is een tweestemmig lied
waarin God en de mens
elkaar raken.


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Zeist
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
© 2019 Doopsgezind.nl